20’li Yaşlar Zorluklarla Başlar

Üniversite 1. Sınıf Öğrencisi Olmak
Her Üniversite 1. Sınıf Öğrencisi’nin Bilmesi Gerekenler #1
21 August 2013
Üniversite 1. Sınıf Öğrencisi
Her Üniversite 1. Sınıf Öğrencisinin Bilmesi Gerekenler #2
30 August 2013
20'li Yaşlar İçin Hayat Tavsiyeleri

 

Bugün psikologlar, 20’li yaşlar’ın yeni ergenlik olduğunu söylüyorlar. Çok da haksız sayılmazlar. Geçmişte 18 yaşından itibaren evi terk edip çalışmaya başlayan veya üniversite masraflarını kendi kendine çıkaran gençliğe göre, aile desteğinden kolay kolay kopamayan bizim jenerasyonumuz 20’li yaşlar‘a geldiğinde tam bir kişilik çatışması yaşıyor. Bir yandan senelerce okuma ve ailenin yaptığı yatırımların geri dönüşünü sağlayabilme isteği içindeyken, diğer yandan işsizliğin veya senelerce hayallerde kurgulanmış iş imkanlarının olmaması, 20’li yaşlardaki gençlerde stres hatta bunalım yaratabiliyor.

Peki bu stresin içinden çıkmanın bir yolu var mı? Bu yazıda kendimde 20’li yaşların içinde biri olarak, okuyucularıma birkaç tavsiyede bulunacağım. Ben de hala bu tavsiyeleri kendi hayatıma uygulama safhasındayım. Dolayısıyla, acele etmeye gerek yok. Ama bu dönemi daha kolay geçirmek aklımdaki fikirleri psikoloji eğitiminden geçmiş bir danışman olarak sizlere sunmak istiyorum.

20'li Yaşlar'da Girişimci Olmak1. Hayalinizdeki iş hep aklınızın bir kenarında dursun. Ama yeteneklerinize uygun bir işe bir an önce girmeye çalışın. 

Üniversiteden mezun olurken hepimizin hayalleri vardır. “Şu işi yapsak var ya…” diye başlayan başarı dolu hayaller ve hikayeler hepimizin zihnini süsler. Ancak iş hayatının gerçekleri ve ailelerimizin bizden beklentileriyle karşılaşınca pek azımız bu hayalleri hayatımıza geçirebiliriz. Şu bir gerçek ki, girebileceğiniz en iyi iş, size düzenli bir maaş ve güvenlik sağlamanın yanı sıra, tecrübe, sektörden önemli kişileri ve belki de gelecekte birlikte iş kuracağınız ortakları size sunar. Dolayısıyla, girdiğiniz hiçbir işi küçümsemeyin. İşinizi en iyi şekilde yapmaya çalışın, ancak kendi iş fikirleriniz varsa daima onları araştırın ve aklınızın bir kenarında bir gün hayata geçirmek için tutun.

2. Hayatınız bir günde değişmeyecek. Size yararlı alışkanlıkları bugünden itibaren hayatınızda oturtmaya çalışın.

 “İşten sonra her gün spora gitmek istiyorum.” “Para biriktirebilmek istiyorum.” bunlar hepimizin hayatınaa katkıda bulunacağına inandığımız, ancak bir türlü hayata geçirmediğimiz alışkanlıklar. Ve bunları düzenli yapmadığımızın farkında olmak bizim kendimize kızmamıza hatta strese girmemize yol açıyor. Ancak iyi alışkanlıklar bir günde elde edilmiyor. (“Old habits die hard.”) Önce kendimizdeki kötü alışkanlıkları saptayıp, onların yerine yapıcı olanları nasıl geçirebileceğimizi düşünmemiz lazım. Örneğin, işten geliyorsunuz ve kendinizi koltuğunuzun yumuşak kollarına bırakıyorsunuz. Veya laptopunuzu açıp hemen kaçırdığınız dizileri izliyorsunuz. Saatler geçtikçe daha da mayışıyorsunuz. Ve bir bakmışsınız ki ne spora gidebilmişsiniz, ne de kendinize yemek pişirebilmişsiniz. Miskinliğinizle hemen yemeksepeti.com‘a girip, bir de üstüne çok da sağlıklı yiyecekleri olmayan bir yerden kendinize yemek söylüyorsunuz. Fark ettiniz mi? Bir kötü karar sizi birden fazla kötü karar almaya yöneltti. Oysaki, idealinizdeki şeyleri yapmak sandığınız kadar zor değil. Tek yapmanız gereken bedeninizi alışık olduğu ve ona kolay gelen hareketten kurtarmak. Bu durumda da, siz kalkıp, üstünüzü değiştirip spora yöneldiğiniz anda, aslında gelecekte yapacağınız birçok sağlıklı seçimin tuşuna basmış oluyorsunuz. Dolayısıyla, pes etmeyin. Zor gelen alışkanlıkları bugünden edinmeye çalışın.

20'li Yaşlarda Kötü Hissetmek3. Kendinize hislerinizi öğretin. Zehirli hislerinizin panzehrini yaratın.

20’li yaşlarda öyle bir noktaya geliyorsunuz ki, sanki etrafınızdaki herkes hayatı boyunca farkında olmadıkları sorunların farkına varmış. Hatta bu durumu Andy Warhol, The Philosophy of Andy Warhol (Andy Warhol’un Felsefesi) adlı kitabında çok güzel açıklıyor: “20-30 yaş arası herkes sanki tam birer psikolojik vaka gibiydi. Etrafımda bir tane bile sorunsuz insan yoktu. Kimisi anne-babasından, kimisi arkadaşlarından, kimisi de sevgililerden/erkeklerden şikayetçiydi.” Bu bizler gibi 20’li yaşlardakiler için öylesine doğru ki… Bugün psikolojik araştırmalar gösteriyor ki, üniversiteyi bitirmiş genç insanlar terapi arayışında olan en büyük grup. Peki, bu anormal mi? Hiç değil. Çünkü 20’li yaşlarda genç yetişkin hayatında kendi inandığı ilkeleri belirlemeye çalışırken bir yandan bakıyor ki, asla idealindeki insan profiline ulaşamıyor. Bu da onda huzursuzluk yaratıyor ve sebeplerini anlamaya çalışıyor.  Kişinin kendi içe dönüşü, terapi veya başına durum ve olaylar, ona kendi kendini sabote etme sebebinin küçüklüğünden beri ‘öğretilmiş’ olan hislerin ve davranışların olduğunu zamanla gösteriyor. Bu adaptasyonu zorlayan ‘öğretilmiş’ hisler ve davranışlar ise bizim küçük yaştaki koruyucularımızın (anne/baba/anneanne/bakıcı/vs.) bizimle olan ilişkilerinden kaynaklanıyor. Hatta bir süre geçmişe dair aşırı kızgınlık, kişiyi ele geçirebiliyor. Ancak önemli olan, birçok durumda olduğu gibi farkındalık ve hem kendi olduğumuz kişiyi, hem de ailemizi ve yakın çevremizi oldukları gibi kabul edebilme. Andy Warhol, kitabın ilerleyen kısmında zaten şöyle diyor: “Bazı insanlar bir derdin onları senelerce yıpratmasına izin verir. Oysaki tek demeleri gereken şey: ‘Ne yani? Olduysa oldu.’ demektir.”  

Herkesin idealindeki 20’li yaşları yaşamaları dileğiyle,

Ayşe Canan Altındaş

www.facebook.com/PavlovsPartner

www.twitter.com/PavlovsPartner

Facebook Yorumları
Ayşe Canan Altındaş
Ayşe Canan Altındaş
Washington University'de Psikoloji ve Ekonomi lisansımı tamamladıktan sonra Türkiye'ye döndüm ve yurtdışı eğitim danışmanlığı sektöründe bir süre çalıştım. Bilgi Üniversitesi'nde Klinik Psikoloji Yüksek Lisansı'mı tamamladım. Şu anda İstanbul'daki ofisimizde uzman klinik psikolog olarak ve Amerika'ya üniversite ve yüksek lisans başvurularında 6 senelik tecrübemi kullanarak adaylara profesyonel eğitim danışmanlığı hizmeti sunmaktayım. Bana ulaşmak için lütfen sitenin sağ üst köşesindeki sosyal medya veya e-mail butonlarından birini kullanınız.

3 Comments

  1. aaa says:

    Cok zor cook her gece sabaha kadar tavana bakmaktan sikildim tam ergenlik bittti uniye geldim derken beyin durdu butun sistemler eror 404 not faund. Hersey bos hersey anlamsiz derdimi anlatiyorum insanlara bu sefer benii ikna edeceklerine ben onlari ediyorum onlarin hayatida karanliga burunuyor lanet gibi birsey oldum ciktim yok mu bunlari atlatmis zeki ikna kabiliyeti yuksek bir insan verdiginiz tavsiyeler su saatte beni acayip rahatlatmis olmasina ragmen hicbirisi ise yaramaz turkiye de yasiyoruz cunku sorunlu cok insan var ayrica ekran koruyucusu kullanmayan insan kalmadi once delikten bak sonra kim o de sonra kapiyi ac herkes bu sefer hayatta duymadigin korkular basliyor guven yok oluyor umutlar gidiyor bir gun digerini tutmuyor anlamaya calisiyorsun anlam veremiyorsun sallamamak elde degil ya beynimi durduramiyorum kotu olan su urettigi birsey yok durmadan giris yapmaya caliisiyor giremiyor acilmiyor BIRISi YARDIM ETSIN HELP ME PLEASE…..

    • Cem says:

      her gün binlerce şey düşünen beynimize söz geçirmek elbet bizim elimizde. tavana bakıp neden güven yok neden umut yok neden aşk yok demek yerine bunları yok eden hislerini düzeltmek zorundasın. örneğin ben milyarlarca kadın varken bir kadına ait olamam veya milyarlarca yıldız varken bu yıldız benim diyemem ama diğer yandan ay ve güneş gibi muhteşem gezegenler benim. benim umudum. Her şeye aşık olabilecek ve her şeyi sahiplenebilecek kadar güçlü olmak bizim elimizde. 🙂 tüm bu sistemin ufak bir parçası ve bu dünyanın en zeki varlığısın. Sistemin değil zihninin efendisi ol. Ah bi de sigarayı bıraksam 🙂

  2. 20 li yaşlarda 1 şair 1 kişi belkide yarım kişi says:

    herkezin derdi kendine büyüktür eminim benim hayatımda içinden çıkılmaz dertlerle dolu tabi benim hayatımı duysanız oturup 40 gün ağlarsınız gibi kelimeler kullanmayacağım ama bu şiir yeterli olur gibi sanki!

    Mutlu insan benim derdimden niye anlasın ki herşey rayındayken hiç bir olumsuzluğu duymak bile istemez mutlu insan beni niye anlasın ki!

    Mutsuz insan beni niye anlasın ki eminim onun derdi de herkez gibi kaf dağını aşıyordur mutsuz insan beni niye anlasın ki!

    Hasta insan beni niye anlasın ki zaten 3 günlük dünyanın 2 gününü hasta geçirmiş son gününe değermisin hasta insan seni niye anlasın ki

    Normal insan seni niye anlasın ki mutlu değildir belki ama mutsuzda değildir ve tek derdi başını ağrımadığı şu dünya sahnesinde hasta olmamaktır normal insan seni niye anlasın ki!

    İyisimi yap ordan kendine bir kahve ve yak bir sigara ben öyle yapıyorum mevladan sonra insanın en yi dostu kendisidir ve güvendiği tek insanda bakarsanız kendisidir sen kendinle dertleş gülümsemeni kendinle paylaş hasta oluncada ıhlamuru kendinden iste ve herşeye rağmen dış hayatta normal insan ol ve sen tüm bunlarla hayatını sürdürebiliyorsan sen ne 18 ne 28 ne 58 senin için geç kalınmış bir saat yok ve senin için imkansızda yok benimle aynı duyguları paylaşan arkadaşım insanlara kendini anlatmaya çalışma ya inanmazlar ya kıskanırlar ya sıradanlaşırlar senin tecrübelerini anlayamazlar sen iyisim bu hayat kendi kendini arkadaşı ol kendin ol ve sadece kendine aç duygularını mevlananın dediği gibi o ne kutlu insandır öyle o nasıl bir büyülü sözdür sen iyisimi mevlanaya uy
    Ya olduğun gibi ol Ya göründüğün gibi ol beni dinlediğiniz daha doğru vakit ayırıp okuduğunuz için teşekkürler . İ. E. ŞANLITÜRK

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Sizi Haberdar Edelim

Subscribe to our mailing list

* indicates required